Good Will Hunting

"So if I asked you about art, you'd probably give me the skinny on every art book ever written. Michelangelo, you know a lot about him. Life's work, political aspirations, him and the pope, sexual orientations, the whole works, right? But I'll bet you can't tell me what it smells like in the Sistine Chapel. You've never actually stood there and looked up at that beautiful ceiling; seen that. If I ask you about women, you'd probably give me a syllabus about your personal favorites. You may have even been laid a few times. But you can't tell me what it feels like to wake up next to a woman and feel truly happy. You're a tough kid. And I'd ask you about war, you'd probably throw Shakespeare at me, right, "once more unto the breach dear friends." But you've never been near one. You've never held your best friend's head in your lap, watch him gasp his last breath looking to you for help. I'd ask you about love, you'd probably quote me a sonnet. But you've never looked at a woman and been totally vulnerable. Known someone that could level you with her eyes, feeling like God put an angel on earth just for you. Who could rescue you from the depths of hell. And you wouldn't know what it's like to be her angel, to have that love for her, be there forever, through anything, through cancer. And you wouldn't know about sleeping sitting up in the hospital room for two months, holding her hand, because the doctors could see in your eyes, that the terms "visiting hours" don't apply to you. You don't know about real loss, 'cause it only occurs when you've loved something more than you love yourself. And I doubt you've ever dared to love anybody that much. And look at you... I don't see an intelligent, confident man... I see a cocky, scared shitless kid. But you're a genius Will. No one denies that. No one could possibly understand the depths of you. But you presume to know everything about me because you saw a painting of mine, and you ripped my fucking life apart. You're an orphan right?"

Kadapa

కడప అంటే దేవుని గడప. వేంకటేశ్వరస్వామి ఉన్న తిరుపతి కి గడప. ఇదీ ఆ జిల్లా పేరు వెనకనున్న కథ. కానీ ఇప్పుడు కడప, కడప కాదట, వైయెస్సార్ జిల్లా అని మంత్రిమండలి ఏకగ్రీవ తీర్మానం చేసిందట.

సరే తిరుపతి, వేంకటేశ్వరుడు అట్లా ఉండనీ. యోగి వేమన, వీరబ్రహ్మం, ఈరో పెద్దయ్య, అన్నమాచార్యులు, అవధూత స్వామి లాంటి వారు నడిచిన నేల. దాని పేరిప్పుడు వైయెస్సార్ జిల్లా అంట!!

Just like the Greeks and Romans, the Indian race is slowly headed towards extinction! These spineless retards and punks deserve no less treatment than complete annihilation!!

"...a race of dotards, you lose your caste if you come out! sitting down with an ever-increasing load of crystallized superstition...and what are you doing now? promenading the sea shores with books in your hands, repeating undigested stray bits of european brainwork, and the whole soul bent upon gettin a thrity rupee clerkship...is there water enough in the sea to drown you, books, gowns, diplomas and all?"

-- Swami Vivekananda

'De mortuis nil nisi bonum'

'De mortuis nil nisi bonum' - so goes an old adage, meaning 'Of the dead, speak no evil'. That is understandable, why would one want to talk ill of the dead? I mean, whats the point?

Death seems to take people by surprise every time it occurs. It is as if such a thing has never happened before, not in human history!! Well, not all the deaths are treated in the same way, though.  Not less than 1.2 million people die every year all over the world due to road accidents and India's contribution to that figure is a chilling  1.14 lakh per annum. This number is higher than the number of people that die in terrorists attacks in any year.  But unlike terrorist attacks, the road accidents are not so glamorous. 'People don't talk about them at parties' - As Jack Nicholson says! Well, why would people talk about such inconsequential topics? Where is the masala, I ask. There is no religion, there is no heroism, no Jihad, no a superior sense of morality. Why would people talk about it?

Media lionizes and glamorizes some deaths. Politicians, movie stars, cricketers, actresses. A mediocre actor suddenly becomes the greatest actor of the century. An anti-national, criminal politician suddenly becomes a hero. Media praises the rich for *being rich*. Glorifies politicians for *doing their duty*, praises an actor for *Acting*. Because thats what media is all about. It is business. They need a purple cow to sell. They want people to talk about their 'products'.

FUCK media! 

ప్రాగభావమా? ప్రధ్వంసాభావమా?

ఎన్నిసార్లు గుర్తుకుతెచ్చుకున్నానో ఈ పద్యాన్ని. తెలుగు బ్లాగులను అలా ఉబుసుపోక చదివిన ప్రతిరోజూ కనీసం ఒక్కసారి ఈ పద్యం గుర్తుకు వస్తుంది.

అసలే శ్రీనాథుడు. ఎర్రగారం తో సంకటి తిని ఒక పక్కన గొంతు మండిపోతున్నా, గంగకోసం పరమేశ్వరనితో పరాచికాలాడగల సమర్థుడు. అలాంటివాడు వ్రాసిన భీమేశ్వరపురాణం అన్న కావ్యాన్ని రాణ్మహేంద్రవరం పండితులు ఈర్ష కొద్దీ శుష్కవాదాలు చేసి తీవ్రంగా విమర్శించారట. మరి శ్రీనాథుడు ఊరుకుంటాడా? వారినుద్దేశించి క్రింది చాటు పద్యాన్ని చెప్పాడు. పద్యం అంటే అలాంటిలాంటి పద్యం కాదు. వెటకారాన్ని, వ్యంగ్యాన్ని ఇంత కసిగా వ్యక్తీకరించే పద్యం గానీ, వాక్యం గానీ నేను చూడలేదు. కొంచెం సున్నితమనస్కులకు, సంస్కారవంతులకూ పద్యం చదివేక జుగుప్సాకరం గా అనిపించొచ్చునేమో (ఏమో ఏమేమో అన్న ఊహాగానాలెందుకంటే - నేను సున్నితమనస్కుడినీ కాను, సంస్కారవంతుడిని అసలే కాను కాబట్టి). కానీ మనకేమనిపిస్తుందన్న విషయం పక్కన పెట్టి, ఒక్కసారి శ్రీనాథుని ప్రత్యర్థులకేమనిపించుంటుందని ఆలోచిస్తూ చదవాలి ఈ పద్యాన్ని నా సామిరంగా...నా పదకొండేళ్ళ కజిన్ భాషలో - "స్పైడర్-మాన్-కేక!" ( అంటే స్పైడర్ మాన్ అంత కేక అన్నమాట. మావోడు చాతుర్యాన్ని, వీరత్వాన్ని, బాగా నచ్చినవియాల్నీ ఇలా ’స్పైడర్ మాన్’ ల లో కొలిచి అప్పుడప్పుడూ కేకలు పెడుతుంటాడు). ఇంతకీ సదరు పద్యం ఇదిగో, ఇక్కడ:

హంసీయాన గామినికిన్నధమ రోమావళుల్ నభఃపుష్పముల్
సంసార ద్రుమ మూల పల్లవ గుళుచ్ఛంబైన యచ్చోట, వి
ద్వాంసుల్ రాజ మహేంద్ర పట్టణమునన్ ధర్మాసనంబుండి, ప్ర
ధ్వంసాభావము ప్రాగభావమనుచుం దర్కింత్రు రాత్రైకమున్

రాణ్మహేంద్రవరం లో పండితులు అలా ధర్మాసనం మీద కూర్చుని ఏ రీతిన చర్చిస్తుంటారయ్యా అంటే - "హంస నడకల కామిని దిగువ భగాన ఉండే రోమాలు(శష్పాలు) ఆకాశపుష్పాలు - అంటే అభావరూపాలు. రతికేళిలో వాటీ ప్రాముఖ్యం శూన్యం. సంసారవృక్షానికి మూలమైన చిగురు జొంపైన ఆ ప్రదేశం లో ఏర్పడిన అభావం ప్రధ్వంసాభావమా లేక ప్రాగభావమా? అంటే ముందుగా లేకుండుండుట అభావమా? లేక పుట్టి నశించడం అభావమా?"

అదీ సంగతి!!

అన్నట్టు "గామినికిన్నధమ" ఈ సంధి శ్రీనాథ ప్రయుక్తమేనట. సంధిపేరేమిటో తెలీదు. నేనైతే హంసీయాన సంధి అని గుర్తుపెట్టుకున్నా ;)

అతి సర్వత్ర వర్జయేత్!

అతిదానాద్ధతః కర్ణస్త్వతిలోభాత్సుయోధనః
అతికామాద్దశగ్రీవస్త్వతి సర్వత్ర వర్జయేత్

"Karna was ruined by excessive liberality, Suyodhana by excessive avarice, Dasagriva by excessive lust - Excess is to be avoided in all things."


Does this apply to Yudhishtira too? If one is excessively worried about living righteously, following Dharma all his life, unmindful of pain this might have caused to his near and dear, is that not 'excessive' ? No, I am not raising this question just for the heck of it. I firmly believe that I have a million more births to degrade myself to the point where I can do such an 'Indian-intellectual-esque' thing.

Jokes apart, If Yudhishtira's craving for Dharma is not excess or it is excess but conducive of greater good - we are left with a question. What makes something excessive and avoidable?

Btw, There is no excessive lust. It doesn't exist. The word excessive lust is like 'పేపర్ కాగితం'. Lust, by definition, is an excess of something. (what that something is, I have no idea.) :)

We shall not cease from...

Ah, yes
We shall not cease from exploration
And the end of our exploring
Shall be to arrive where we started
And know the place for the first time.

Exploration continues. The search continues, for 'eternal happiness'. Meanwhile life embraces yet an other tune and asks me to sing it hereafter...

జానామి ధర్మం నచమే ప్రవృత్తిః జానామ్యధర్మం నచమే నివృత్తిః
త్వయా హృషీకేశ హృదిః స్థితేన యథా నియుక్తః అస్మి తథా కరోమి

Duryodhana perfectly knew what was 'Just' but he couldn't practice it. He also knew what was unjust, but he couldn't restrain himself from committing it. Because there is compulsion from inside, as it were, of the worldly senses which makes all his intellect, the knowledge of what is to be Just and Unjust completely useless.

I am a Duryodhana sans crown and empire. 'From darkness to light' - say the wise. I get it. But as I said earlier, knowing id different, doing is different. Here I am. Traveling from from less baggage to more baggage.

.
.
.

I wish...

 ....I was one of those kids!

Wouldn't it  be nice if one can sit next to a man like that - talking, arguing, smiling and laughing? Wouldn't it be thrilling to receive the shocks that his words send down one's consciousness in person?

But then, that doesn't matter. Were he alive today, he would have replied - "Its not the things that give you pleasure. But the act of 'thinking about' them."


 అదీ సంగతి!!


 





"Outward manifestations of corruption are just symptoms. The cause if inside. Selfishness. When I say corrupt, it is the cause that I am referring to. Don't be corrupt. *It doesn't matter if you die for it*"

పునర్జన్మ

ఒక స్నేహితునితో  దీని గురించి జరిపిన వ్యక్తిగత email సంభాషణ నుంచి -

"people say, one is to die without having any desires, so that one doesn't take another birth; and so on."

ఇప్పుడు  చదువు, విజ్ఞానం అని పిలువబడుతున్నవేవీ తెలియని నిరక్షరాస్యులైన మన నాన్నమ్మల తరం వారు కూడా అతి సాధారణంగా, వాడుకభాషలో అనే మాటలు "ఇంకేముంది నాన్నా.. ఏకోరికలూ లేకుండా చనిపోతే, ఇంకో జన్మలేకుండా ఆ పరమాత్ముని సన్నిధి చేరుకుంటే అదేచాలు" - అని. వ్యావహారికం లోకి పదాలు అప్రయత్నంగా చేరిపోవు కదా.. ఈ వాక్యాలకు వెనుక ఒక సిద్ధాంతం ఉంది . అది - కోరికలు లేకుండా ఉండే స్థితి (మోక్షం, పరమాత్మ, బ్రహ్మం లాంటి పదాలు అనవసరపు గందరగోళాన్ని సృష్టిస్తాయి. అవికూడా నినాదాలైపోయాయ్ ఈ మధ్యన) మానవ సహజ స్థితి కన్నా ఉచ్ఛమైనది అనీ మరియు ప్రతి మనిషి తెలిసో తెలియకో వివిధ రకాలు గా ఈ గమ్యం వైపే పయనిస్తాడనీ . ఈ ఆలోచన/సిద్ధాంతం మన ప్రాచీనులలో జీర్ణించుకుపోయి ఇలాంటి వ్యావహారికాలు వచ్చి ఉంటాయి. (మన ప్రాంతీయ భాషలు బ్రతకాలి అనుకోవడానికి ఇంకో కారణం ఇది. మన ప్రాచీనుల అనుభవాల వాహకం అయిన భాష మరణిస్తే, వారి అనుభవాలు, ఆలోచనలు మనకు ఎప్పటికీ అందుబాటులో లేకుండా పోతాయేమో.. కానీ ఇది వేరే విషయం, ఇప్పుడు మనం చర్చిస్తున్న దానితో సంబంధం లేనిది).

"Here, these junk swami-s, half-baked Indians give scientific gloss to rebirth and karma as though they are dependent on causality, without telling that what causality is"

ప్రాచీన భారతీయులు తమవంటూ కొన్ని సిద్ధాంతాలను ప్రతిపాదించగలిగిన సమర్థత ఉందని ఇటీవలి కాలపు మన దేశపు మేధావులకే నమ్మకం లేదు. తమకు అర్థంకాని కొన్ని సిద్ధాంతాలను యూరోపియనులు తమకు తెలిసిన అన్ని ప్రశ్నాపద్ధతులనూ ఉపయోగించి విమర్శిస్తే రాజారామ్మోహనరాయ్, కేశబ్ చంద్రసేన్ మార్కు మేధావులు ప్రశ్నలను ఎదుర్కునే దిశలో యూరోపియనుల చరిత్రనూ/సిద్ధాంతాలనూ ఆకళింపుచేసుకుని తర్వాత సమాధానాలివ్వడం చేయకుండా, ఈ విమర్శలను స్వీకరించారు. సమాధానాలివ్వడం కోసమై ప్రతి ఒక్క సిద్ధాంతానికీ, సైన్సు యొక్క ఆమోదముద్ర  వేయాలని ప్రయత్నించారు. అది వారు నివసించిన కాలం, అప్పటి పరిస్థితుల యొక్క ప్రభావం వల్ల కావచ్చును. వారిని క్షమించినా, అవే వివరణలు ఇచ్చి పునర్జన్మనూ, కర్మసిద్ధాంతాన్నీ సైన్సుతో రీ్ప్యాక్ చేసి జనానికి అమ్మజూసే ఇప్పటి అత్తెసరు మేధావులను, దొంగ సాముల్నీ క్షమించలేం!  పునర్జన్మ గట్రా లను  Causality మీద ఆధారపడతాయన్నట్లు గా ఇవ్వబడే వివరణలు నిజానికి అసలు వివరణలు కావు. వాటిని ర్థం చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడే మన ప్రాచీనుల సైకాలజీని పోగొట్టుకున్నాం, intentional psychology తో వీటిని వివరించాలని చూసి ఈ సిద్ధాంతాలను నినాద స్థాయికి తీసుకొచ్చాం.

పునర్జన్మ, కర్మ వంటివి ఒక ఉచ్ఛస్థితిని చేరుకోవడానికి/వివరించడానికి మనవాళ్ళు అవలంభించిన cognitive strategies. ఈ వివరణలు కొన్ని సమస్యలను పరిష్కరిస్తాయి. they are a heuristic.

On writing - Maugham

(But) To write was an instinct that seemed as natural to me as to breath, and I did not stop to consider if I wrote well or badly. It was not till some years later that it dawned upon me that it was a delicate art that must be painfully acquired. The discovery was forced upon me by the by the difficulty I found in getting my meaning down on paper.

-- The Summing Up

పాటకు అమ్మ - పట్టమ్మాళ్!!

 

Amidst the chaos

and conflicts
Amidst the tribulations
That life inflicts
came a Gift
From the Gods.
The "Women Trinity"*


Singing songs
They came.
Of solace
Of grace
Of eternity!
Oh! the joy!!
And singing
songs, they left!!


Now Gods too are
jealous. The last leaf
Of "The Trinity" was
carefully taken!
Back to where they
come from!!

Pattammal!
Mother of song,
We will NOT miss you
For your songs
are still here!
and they will
reverberate across
Centuries to come!!


* Women Trinity = MS. Subbulakshmi, ML Vasantha Kumari, DK Pattammal

 http://www.thehindu.com/2009/07/17/stories/2009071754630100.htm

Poet as Seer

The Poet makes himself a seer by a long, gigantic and rational derangement of all the senses. All forms of love, suffering, and madness. He searches himself. He exhausts all poisons in himself and keeps only their quintessences. Unspeakable torture where he needs all his faith, all his super-human strength, where he becomes among all men the great patient, the great criminal, the one accursed--and the supreme Scholar!--Because he reaches the unknown! Since he cultivated his soul, rich already, more than any man! He reaches the unknown, and when, bewildered, he ends by losing the intelligence of his visions, he has seen them. Let him die as he leaps through unheard of and unnamable things: other horrible workers will come; they will begin from the horizons where the other collapsed!

శేషేంద్ర పుస్తకాల్లో ఎక్కడో ఈ కోట్ తగిలింది. శేషేంద్ర ఈ కోట్ చెప్పినతని పేరుని రేంబో గా పేర్కొన్నాడు. మహాకవి రేంబో! ఇలాంటివి చదివి మనం ఊరికే వదిలెయ్యంకదా. ఎవరీ రేంబో, ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ విన్లేదే అని దీని తీగ లాగుదాం అని గూగుల్ లో "రేంబో, poet" అన్న పదాలతో వెతికాను. సినెమా రేంబో తాలూకు ఫలితాలు వచ్చాయి. తర్వాత "Poet makes himself a seer" అని వెతికా.. మొట్టమొదటి లింక్ ఓ ఉత్తరం. నేను వెతుకున్నదే!

విషయం ఏమిటంటే ఈతని పేరు Arthur Rimbaud. ఈయన ఫేరుని ræmˈboʊ అని పలకాలిట! ఇంకేముంది, పేరు తెలిసింది.. వెంటనే వికిపీడియా ఆర్టికల్ చదివా! తర్వాత ఈయన గురించి వివరాలున్న ఈ లంకె. సినెమాల్లో కూడా ఇలాంటి కథ,  స్క్రిప్టూ ఊహించి ఉండరు ఎవ్వరూ!!

రేంబో ప్రెంచిదేశానికి చెందిన కవి. సింబాలిస్ట్ కవుల్లో ప్రముఖుడు. ఎందరో గొప్ప కవుల్నీ, సంగీతకారుల్నీ ప్రభావితం చేసిన ఇతగాడు తన ఉత్కృష్ట రచనలన్నీ 21 సంవత్సరాల వయసు లోపలే చేసాడట. ఆ తర్వాత రచనావ్యాసంగానికి స్వస్థి చెప్పాడట. 16 సంవత్సరాల వయసులోనే The Drunken Boat అన్న కవితాసంకలనం వ్రాసి అప్పటి గొప్ప సింబాలిక్ కవుల్లో ఒకడైన Paul Verlaine దృష్టిలో పడ్డాడు. గమ్యం లేకుండా తిరుగుతున్న రేంబో ని వెర్లైన్ తన ఇంటికి తీసుకెళ్ళాడు. త్వరలోనే రేంబో, వెర్లైన్ ప్రేమికులయ్యారు!! Two great poets, both male - in love!

ఆ తర్వాత నాటకీయంగా (తుపాకులూ బుల్లెట్లతో సహా) ఆ సంబంధం తెగిపోయింది. వెర్లైన్ జైలుకెళ్ళాడు, రేంబో దేశాలు తిరిగాడు. ఉత్తరాలు మాత్రం రాస్తూ తన కవితా రచనా వ్యాసంగాన్ని పూర్తిగా వదిలేసాడు. 37 సంవత్సరాల వయసులో కేన్సర్ వ్యాధితో మరణించాడు. కొంత కాలం తర్వాత రేంబో రాసిన అన్ని రచనలనూ వెర్లైన్ ప్రచురించి, రేంబోను ప్రపంచ సాహితీ జగత్తులో అమరుణ్ణి చేసాడు!

ఆహా ఏం కథ! హాలీవుడు వాళ్ళు సినెమా తీస్తే ఎలా ఉంటుంది అనుకున్నా! ఇలాంటి కథలను హాలీవుడ్ వాళ్ళు వొదుల్తారా? సినెమా ఎప్పుడో తీసేసారు. పేరు Total Eclipse.

ఇదంతా చదివిన తర్వాత, ఆసక్తీ అనాసక్తీ కాని ఒక జడమైన భావన కల్గిందెందుకో. ఆయన కవిత్వం చదవాలని కోట్ చదివినప్పుడు ఉన్నంత ఉత్సాహం లేదు. ఎందుకని?కవి వ్యక్తిగత జీవితానికీ, అతను చెప్పదలచుకున్న విషయాలకూ సారూప్యత ఉండాలా? అవసరం లేదే! అని నాలోనేను తర్కిస్తూ random గా రెండు కవితలు చదివాను:

Seen enough. The vision was met with in every air.

Had enough. Sounds of cities, in the evening and in the sun and always.

Known enough. Life's halts.-- O Sounds and Visions!

Departure in new affection and new noise.

చదవగానే "Wow" అనుకున్నా! ఇంకోటి -

It's revealed once more.
What? Eternity.
It's the sea run off
With the sun.

Sentinel soul,
Whisper your confession
Of the empty night
And the burning day.

From human approval,
From common urges
You must free yourself,
And make your own way.

For from you alone,
Satiny embers,
Duty breathes
Without anyone saying: finally!

There's no hope,
No enlightenment.
In the quest for knowledge,
Only pain is certain.

It's revealed once more.
What? Eternity.
It is the sea run off
With the sun.

Wow, this guy is awesome. Thats it!! This man is here to stay! కవి వ్యక్తిగత జీవితం, ఆయన sexual orientation, నాకే తెలియకుండా నేను పెంచిపోషించుకున్న స్టీరియోటైప్స్ అన్నీ ఒక్కసారిగా నిరర్థకం అయ్యాయి. It is poetry that matters.

See I spent an hour figuring out this obvious truth and another 18 min typing this blog post. This is how dumb I can be ;)

వ్రాయడం ఎందుకు?

"రచయిత ఎప్పుడూ ఒక ప్రశ్న వేసుకోవాలి. మనం వ్రాసేది ఎంతమందిని సముచ్చకితుల్ని చేస్తుంది ఎంతమందిని ఉత్తేజం చేస్తుంది, కదిలిస్తుంది, ఏ ఘనకార్యం సాగిస్తుంది? ఈ అంతర్గత బాధ కలగకుండా ఈ భావం స్ఫురించకుండా ఏదో రాస్తూ పోవడం ఎందుకు? చెప్పవలసిన అవసరం వచ్చినపుడే, ఏదో స్ఫురించినప్పుడే, ఏదో మెరిసినపుడే, ఏదో మనసులో ఒక జలపాతం ఘోషించినప్పుడే చెప్పు. అక్షర హార్యాలషరాలను రెచ్చగొట్టు అవి మిగతాపని చేస్తాయి. అంతే గాని ఎందుకో రాస్తే ఎల్లా? వ్రాయవచ్చు, పత్రికలు వేయవచ్చు. కానీ లోకానికి ఏమి ఉపకారం. న్యూస్ ప్రింట్ ఖర్చు తప్ప..."

  -శేషేంద్ర శర్మ


ఎంతమందిని ఉత్తేజం చేస్తుంది, ఏం సాధిస్తుంది అని ఆలోచిస్తే చెప్పదలచుకున్న విషయాన్ని సరిగ్గా చెప్పగలగటం కుదురుతుందా? మనసున విరిసే మెరుపులూ, ఘోషించే జలపాతాలు ఎవడేమనుకుంటాడో, ఎవడికి అర్థం అవుతుందో లేదో అని ఆగుతాయా?

There ain't no getting over me

A friend gave link to this wonderful song ! nice lyrics, gracefully rendered!!

Well, you can walk out on me tonight
If you think that it ain't feeling right
But darling, there's ain't no getting over me.

Well, you can say that you need to be free
But there ain't no place that I won't be
Sweet darling, there ain't no getting over me.

I'll be the bill you forgot to pay
I'll be the dream that keeps you awake
I'll be the song on the radio
I'll be the reason that you tell the boys no.

Don't you know you can tell everyone that we're through
You might even believe it too
But darling, there's ain't no getting over me
Sweet darling, there ain't no getting over me.

I'll be the face that you see in the crowd
I'll be the times that you cry out loud
I'll be the smile when there's no one around
I'll be the book that you just can't put down
So you can walk out on me tonight.

If you think that it ain't feeling right
But darling, there's ain't no getting over me
You'll see sweet darling, there's ain't no getting over me
No, no, no, no, No Darling, there ain't no getting over me.

Ooooh mmmm
mmmm No darling, there ain't no getting over me.

Ooooh darling, there ain't no getting over me..

ఒక కప్పు అగ్నిరసం...

హైదరాబాదు సంస్థానాన్ని నిజాం ’ముసలి నక్క’ పరిపాలిస్తున్న రోజులు. ఉద్యమం లో రక రకాల వ్యక్తులూ, రక రకాల సంస్థలూ వారి వారి కి చేతనైన రీతుల్లో పాల్గొన్నారు. కొందరు శాంతియుతం గా సత్యాగ్రహం చేసి జైలుకెళితే, ఇంకొందరు అడవుల్లో రహస్య జీవనం గడుపుతూ రజాకార్ల ను ఎదుర్కునేవారు.

ఓ ముగ్గురు యువకులు ఇంకో దారి ఎంచుకున్నారు. నిజాం ను హతమార్చి హైదరాబాదు ను విముక్తం చేయటం. బాంబు దాడి. వారి పేర్లు - గండయ్య, నారాయణరావ్, జగదీష్.

మొత్తానికి ఆ ప్రయత్నం విఫలం అయ్యింది. నారాయణరావ్ విసిరిన బాంబు కారు తలుపు కు తగిలి క్రిందపడిపోయింది. నిజాం ఘాడు బ్రతికి బయటపడ్డాడు.

బాంబులు వేయటం నైతికమా, ఇది తీవ్రవాదమా అన్న విషయాలు పక్కన పెడితే - ఈ సన్నివేశం గురించి చదివి మళ్ళీ ఇక్కడికి రాసుకోవడానికి గల కారణం ఒక కవి.  బాంబుదాడిలో విఫలమై పోలీసుల చేతికి చిక్కిన నారాయణరావ్ గురించి వరంగల్ జైలులో శిక్షను అనుభవిస్తున్న ఉద్యమకారులకు తెలిసిందట. వారి లో వటికోట ఆళ్వార్ స్వామి, స్వామి రామానంద తీర్థ, దాశరథి కృష్ణమాచార్య, జంగారెడ్డి, బూర్గుల లాంటి వాళ్లున్నారు.  ఈ వార్త విన్న దాశరథి ఒక కవిత చెప్పాడు:

ఒక కప్పు అగ్నిరసం తాగించిన
నారాయణరావ్!
నీ హస్తం విసిరిన ’రవిగోళం’(గ్రనేడ్)
నరకాసుర మర్దనానికి
నడచిన యాదవయోధుని(కృష్ణుని)
కోదండ వినిర్గత బాణం.
నాల్గు డిసెంబరు నలభై యేడు
నారాయణరావ్!
నీలో అగ్ని సముద్రం ఉందట
నిజమేనా?
అగ్ని మనిషి!
నారాయణరావ్!

ఇవి కవితలో ని కొన్ని పంక్తులు మాత్రమే! అసలు దాశరథి చెప్పిన కవిత ఇంకా చాలా పెద్దదట.. కానీ ఆయన ఈ అనుభవాన్ని గ్రంథస్తం చేసే సరికి ది మాత్రమే గుర్తుందట.

దీని literary value ఎంతో నాకు తెలియదు కానీ (frankly, I dont care)... నన్నాకర్షించినది, మళ్ళీ ఆ సందర్భం. ఎవరు చెప్పారు కవితలు కడుపు నిండిన సోమరుల రసాస్వాదన సాధనాలని? యేళ్లు గడిచిపోయినాక, ఉద్యమంతో ఏ సంబంధం లేకపోయినా, చదువుతున్నప్పుడు వొంటి మీద రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటున్నాయ్.  మరి ఈ దాశరథి అప్పట్లో తన సహచరులనూ, ఆ కాలపు యువతనూ ఎంతగా ప్రభావితం చేసుంటాడో!!

సంకల్ప శక్తి - స్వామి బుద్ధానంద

ఒక మనిషిలో సంకల్పశక్తి నిర్మాణం కావాలంటే మొదట అతడు సమ్యక్ చింతనం (Right thinking) చేయాలి. దానితో సరియైన దారిని ఎంచుకోగలుగుతాడు. ఆ తర్వాత అతను ప్రగాఢ చింతనం (Deep thinking) చేయాలి. దీనితో అంతరాంతరాల్లోకి వెళ్ళిపోగలుగుతాడు. ఆ తర్వాత స్వేచ్ఛాచింతనం (Free thinking) చేస్తాడు. తనదైన సొంత గొంతుక విప్పే అవకాశం కలుగుతుంది. అప్పుడే అతని సృజనశక్తి వల్ల బ్రహ్మాండమైన వినూత్నావిష్కరణలు జరుగుతాయి. ఈ విషయం ఒక్క సాహిత్యానికే కాదు, అన్ని వినూత్నాంశాలకూ వర్తిస్తుంది.

-- స్వామి బుద్ధానంద.

ఇక్కడ సమ్యక్ చింతనం లోని సమ్యక్ ను ఎవరు నిర్ణయిస్తారు? ఎవరికి ఏది "సమ్యక్" ?