వంగిపోతున్న దేశానికి నింగి ఎత్తు వెన్నెముక

కలల రక్తానాళాల్లో రక్తం కాదు
భావితరాల కోసం బలైన ప్రాణాలు
ప్రవహిస్తున్నాయి!
వంగిపోతున్న దేశానికి నింగి ఎత్తు
వెన్నెముక
నిర్మించే పండగలో పాల్గొంటున్నాయి
జాతి బాహువులకు కండరాలై
ఛాతీకిరువైపులా
నిలవడానికి పరుగులెత్తుతున్నాయి...

-- శేషేంద్ర, వచ్చింది ఓట్ల ఋతువు 

ఇది దేశమా లేక కంఠపాశమా
అరే
ఈ మట్టికోసం బలి అయిపోయిన
ఆత్మల సమాధుల మీద
గడ్డి కూడా మొలవదు ఇక్కడ
రాజకీయ నాయకుడు ఇరుసుగా
తిరుగుతోంది పత్రికల భూగోళం
భూగోళం మీద కడుపుతో
పాకుతోంది చీమల్లాంటి కవీంద్రజాలం
కనుకనే నీవు కవుల్ని చూస్తున్నావు శేషేన్!
గడ్డి పరకల్ని చూచినట్లు తుఫాన్.

-- శేషేంద్ర

Who will come with me?

With wind and weather beating toward me
Up to the hill and moor land I go
Who will come with me? Who will climb with me?
Wade through the brook and tramp through the snows?

I am the lord of tempest and mountain
I am the spirit of freedom and pride
Stark must he be and a kibsman to danger
Who shares my kingdom and walks at my side

-- AUROBINDO

శేషేంద్రజాలం

నీవు కాలేజికి పోతుంటే బాబూ
నిన్ను పొలాలు బిక్కమొహంతో చూస్తున్నాయి
నీవు కాలేజి గోడల్లోకి పోతావు
అక్కడ్నించి గవర్నమెంటు గోడల్లోకి పోతావు
ఆ తర్వాత ఎప్పుడూ ఎవ్వరూ
తిరిగిరాని గోడల్లోకి పోతావు
ఇక నీవు బ్రతికిందెప్పుడు?
బాబూ! నీ చిన్ని కన్నీటి బిందువులో
ఏ సముద్రం గర్జిస్తోందో నాకు తెలుసు
అందుకే చెట్లతో మొరపెట్టుకుంటున్నాను
ఆకులు కాదు తుపాకులు కాయండని-

ఇది రాసి ఎన్నేళ్ళయిందోగాని ఇప్పటికీ పరిస్థితుల్లో మార్పేమీ లేదు. అప్పుడు గవర్నమెంటు గోడల్లోకి, ఇప్పుడు అమెరిక కలల్లోకి...

*********

బేటావాడ్ని మాత్రం నమ్మకు
వాడు జెండాలెగరేసే దొంగ
నీళ్ళున్నచోటికి ఎగిరిపోయే కొంగ
ఉదయకిరణాలు పోలీసుల్లా
వెదుకుతున్నాయి ఏదో తీవ్రంగా
పాపం వాటికి తెలీదు
రక్తకణాల్లో దాక్కొ ఉన్న దొంగల్ని
రాష్ట్రపతి కూడా పట్టుకోలేడు.

**********

ఒరే! ఈ దేశం మీకేమిచ్చింది?

వంకరటింకర్లుగా ఒంగే దేహం

బానిసత్వం మీద వ్యామోహం

మీరెగరేశే జెండా మీకేమిచ్చింది?

ఐదేళ్లకొకసారి ఓట్లు

ఆ మధ్యలో కునికిపాట్లు!

*********

My name...

"What am I after all but a child, pleas'd with the sound of my own name? repeating it
over and over;
I stand apart to hear—it never tires me.
To you your name also;
Did you think there was nothing but two or three pronunciations in
the sound of your name?"

-- Walt Whitman

ప్రాగభావమా? ప్రధ్వంసాభావమా?

ఎన్నిసార్లు గుర్తుకుతెచ్చుకున్నానో ఈ పద్యాన్ని. తెలుగు బ్లాగులను అలా ఉబుసుపోక చదివిన ప్రతిరోజూ కనీసం ఒక్కసారి ఈ పద్యం గుర్తుకు వస్తుంది.

అసలే శ్రీనాథుడు. ఎర్రగారం తో సంకటి తిని ఒక పక్కన గొంతు మండిపోతున్నా, గంగకోసం పరమేశ్వరనితో పరాచికాలాడగల సమర్థుడు. అలాంటివాడు వ్రాసిన భీమేశ్వరపురాణం అన్న కావ్యాన్ని రాణ్మహేంద్రవరం పండితులు ఈర్ష కొద్దీ శుష్కవాదాలు చేసి తీవ్రంగా విమర్శించారట. మరి శ్రీనాథుడు ఊరుకుంటాడా? వారినుద్దేశించి క్రింది చాటు పద్యాన్ని చెప్పాడు. పద్యం అంటే అలాంటిలాంటి పద్యం కాదు. వెటకారాన్ని, వ్యంగ్యాన్ని ఇంత కసిగా వ్యక్తీకరించే పద్యం గానీ, వాక్యం గానీ నేను చూడలేదు. కొంచెం సున్నితమనస్కులకు, సంస్కారవంతులకూ పద్యం చదివేక జుగుప్సాకరం గా అనిపించొచ్చునేమో (ఏమో ఏమేమో అన్న ఊహాగానాలెందుకంటే - నేను సున్నితమనస్కుడినీ కాను, సంస్కారవంతుడిని అసలే కాను కాబట్టి). కానీ మనకేమనిపిస్తుందన్న విషయం పక్కన పెట్టి, ఒక్కసారి శ్రీనాథుని ప్రత్యర్థులకేమనిపించుంటుందని ఆలోచిస్తూ చదవాలి ఈ పద్యాన్ని నా సామిరంగా...నా పదకొండేళ్ళ కజిన్ భాషలో - "స్పైడర్-మాన్-కేక!" ( అంటే స్పైడర్ మాన్ అంత కేక అన్నమాట. మావోడు చాతుర్యాన్ని, వీరత్వాన్ని, బాగా నచ్చినవియాల్నీ ఇలా ’స్పైడర్ మాన్’ ల లో కొలిచి అప్పుడప్పుడూ కేకలు పెడుతుంటాడు). ఇంతకీ సదరు పద్యం ఇదిగో, ఇక్కడ:

హంసీయాన గామినికిన్నధమ రోమావళుల్ నభఃపుష్పముల్
సంసార ద్రుమ మూల పల్లవ గుళుచ్ఛంబైన యచ్చోట, వి
ద్వాంసుల్ రాజ మహేంద్ర పట్టణమునన్ ధర్మాసనంబుండి, ప్ర
ధ్వంసాభావము ప్రాగభావమనుచుం దర్కింత్రు రాత్రైకమున్

రాణ్మహేంద్రవరం లో పండితులు అలా ధర్మాసనం మీద కూర్చుని ఏ రీతిన చర్చిస్తుంటారయ్యా అంటే - "హంస నడకల కామిని దిగువ భగాన ఉండే రోమాలు(శష్పాలు) ఆకాశపుష్పాలు - అంటే అభావరూపాలు. రతికేళిలో వాటీ ప్రాముఖ్యం శూన్యం. సంసారవృక్షానికి మూలమైన చిగురు జొంపైన ఆ ప్రదేశం లో ఏర్పడిన అభావం ప్రధ్వంసాభావమా లేక ప్రాగభావమా? అంటే ముందుగా లేకుండుండుట అభావమా? లేక పుట్టి నశించడం అభావమా?"

అదీ సంగతి!!

అన్నట్టు "గామినికిన్నధమ" ఈ సంధి శ్రీనాథ ప్రయుక్తమేనట. సంధిపేరేమిటో తెలీదు. నేనైతే హంసీయాన సంధి అని గుర్తుపెట్టుకున్నా ;)

We shall not cease from...

Ah, yes
We shall not cease from exploration
And the end of our exploring
Shall be to arrive where we started
And know the place for the first time.

Exploration continues. The search continues, for 'eternal happiness'. Meanwhile life embraces yet an other tune and asks me to sing it hereafter...

జానామి ధర్మం నచమే ప్రవృత్తిః జానామ్యధర్మం నచమే నివృత్తిః
త్వయా హృషీకేశ హృదిః స్థితేన యథా నియుక్తః అస్మి తథా కరోమి

Duryodhana perfectly knew what was 'Just' but he couldn't practice it. He also knew what was unjust, but he couldn't restrain himself from committing it. Because there is compulsion from inside, as it were, of the worldly senses which makes all his intellect, the knowledge of what is to be Just and Unjust completely useless.

I am a Duryodhana sans crown and empire. 'From darkness to light' - say the wise. I get it. But as I said earlier, knowing id different, doing is different. Here I am. Traveling from from less baggage to more baggage.

.
.
.

Poet as Seer

The Poet makes himself a seer by a long, gigantic and rational derangement of all the senses. All forms of love, suffering, and madness. He searches himself. He exhausts all poisons in himself and keeps only their quintessences. Unspeakable torture where he needs all his faith, all his super-human strength, where he becomes among all men the great patient, the great criminal, the one accursed--and the supreme Scholar!--Because he reaches the unknown! Since he cultivated his soul, rich already, more than any man! He reaches the unknown, and when, bewildered, he ends by losing the intelligence of his visions, he has seen them. Let him die as he leaps through unheard of and unnamable things: other horrible workers will come; they will begin from the horizons where the other collapsed!

శేషేంద్ర పుస్తకాల్లో ఎక్కడో ఈ కోట్ తగిలింది. శేషేంద్ర ఈ కోట్ చెప్పినతని పేరుని రేంబో గా పేర్కొన్నాడు. మహాకవి రేంబో! ఇలాంటివి చదివి మనం ఊరికే వదిలెయ్యంకదా. ఎవరీ రేంబో, ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ విన్లేదే అని దీని తీగ లాగుదాం అని గూగుల్ లో "రేంబో, poet" అన్న పదాలతో వెతికాను. సినెమా రేంబో తాలూకు ఫలితాలు వచ్చాయి. తర్వాత "Poet makes himself a seer" అని వెతికా.. మొట్టమొదటి లింక్ ఓ ఉత్తరం. నేను వెతుకున్నదే!

విషయం ఏమిటంటే ఈతని పేరు Arthur Rimbaud. ఈయన ఫేరుని ræmˈboʊ అని పలకాలిట! ఇంకేముంది, పేరు తెలిసింది.. వెంటనే వికిపీడియా ఆర్టికల్ చదివా! తర్వాత ఈయన గురించి వివరాలున్న ఈ లంకె. సినెమాల్లో కూడా ఇలాంటి కథ,  స్క్రిప్టూ ఊహించి ఉండరు ఎవ్వరూ!!

రేంబో ప్రెంచిదేశానికి చెందిన కవి. సింబాలిస్ట్ కవుల్లో ప్రముఖుడు. ఎందరో గొప్ప కవుల్నీ, సంగీతకారుల్నీ ప్రభావితం చేసిన ఇతగాడు తన ఉత్కృష్ట రచనలన్నీ 21 సంవత్సరాల వయసు లోపలే చేసాడట. ఆ తర్వాత రచనావ్యాసంగానికి స్వస్థి చెప్పాడట. 16 సంవత్సరాల వయసులోనే The Drunken Boat అన్న కవితాసంకలనం వ్రాసి అప్పటి గొప్ప సింబాలిక్ కవుల్లో ఒకడైన Paul Verlaine దృష్టిలో పడ్డాడు. గమ్యం లేకుండా తిరుగుతున్న రేంబో ని వెర్లైన్ తన ఇంటికి తీసుకెళ్ళాడు. త్వరలోనే రేంబో, వెర్లైన్ ప్రేమికులయ్యారు!! Two great poets, both male - in love!

ఆ తర్వాత నాటకీయంగా (తుపాకులూ బుల్లెట్లతో సహా) ఆ సంబంధం తెగిపోయింది. వెర్లైన్ జైలుకెళ్ళాడు, రేంబో దేశాలు తిరిగాడు. ఉత్తరాలు మాత్రం రాస్తూ తన కవితా రచనా వ్యాసంగాన్ని పూర్తిగా వదిలేసాడు. 37 సంవత్సరాల వయసులో కేన్సర్ వ్యాధితో మరణించాడు. కొంత కాలం తర్వాత రేంబో రాసిన అన్ని రచనలనూ వెర్లైన్ ప్రచురించి, రేంబోను ప్రపంచ సాహితీ జగత్తులో అమరుణ్ణి చేసాడు!

ఆహా ఏం కథ! హాలీవుడు వాళ్ళు సినెమా తీస్తే ఎలా ఉంటుంది అనుకున్నా! ఇలాంటి కథలను హాలీవుడ్ వాళ్ళు వొదుల్తారా? సినెమా ఎప్పుడో తీసేసారు. పేరు Total Eclipse.

ఇదంతా చదివిన తర్వాత, ఆసక్తీ అనాసక్తీ కాని ఒక జడమైన భావన కల్గిందెందుకో. ఆయన కవిత్వం చదవాలని కోట్ చదివినప్పుడు ఉన్నంత ఉత్సాహం లేదు. ఎందుకని?కవి వ్యక్తిగత జీవితానికీ, అతను చెప్పదలచుకున్న విషయాలకూ సారూప్యత ఉండాలా? అవసరం లేదే! అని నాలోనేను తర్కిస్తూ random గా రెండు కవితలు చదివాను:

Seen enough. The vision was met with in every air.

Had enough. Sounds of cities, in the evening and in the sun and always.

Known enough. Life's halts.-- O Sounds and Visions!

Departure in new affection and new noise.

చదవగానే "Wow" అనుకున్నా! ఇంకోటి -

It's revealed once more.
What? Eternity.
It's the sea run off
With the sun.

Sentinel soul,
Whisper your confession
Of the empty night
And the burning day.

From human approval,
From common urges
You must free yourself,
And make your own way.

For from you alone,
Satiny embers,
Duty breathes
Without anyone saying: finally!

There's no hope,
No enlightenment.
In the quest for knowledge,
Only pain is certain.

It's revealed once more.
What? Eternity.
It is the sea run off
With the sun.

Wow, this guy is awesome. Thats it!! This man is here to stay! కవి వ్యక్తిగత జీవితం, ఆయన sexual orientation, నాకే తెలియకుండా నేను పెంచిపోషించుకున్న స్టీరియోటైప్స్ అన్నీ ఒక్కసారిగా నిరర్థకం అయ్యాయి. It is poetry that matters.

See I spent an hour figuring out this obvious truth and another 18 min typing this blog post. This is how dumb I can be ;)

ఒక కప్పు అగ్నిరసం...

హైదరాబాదు సంస్థానాన్ని నిజాం ’ముసలి నక్క’ పరిపాలిస్తున్న రోజులు. ఉద్యమం లో రక రకాల వ్యక్తులూ, రక రకాల సంస్థలూ వారి వారి కి చేతనైన రీతుల్లో పాల్గొన్నారు. కొందరు శాంతియుతం గా సత్యాగ్రహం చేసి జైలుకెళితే, ఇంకొందరు అడవుల్లో రహస్య జీవనం గడుపుతూ రజాకార్ల ను ఎదుర్కునేవారు.

ఓ ముగ్గురు యువకులు ఇంకో దారి ఎంచుకున్నారు. నిజాం ను హతమార్చి హైదరాబాదు ను విముక్తం చేయటం. బాంబు దాడి. వారి పేర్లు - గండయ్య, నారాయణరావ్, జగదీష్.

మొత్తానికి ఆ ప్రయత్నం విఫలం అయ్యింది. నారాయణరావ్ విసిరిన బాంబు కారు తలుపు కు తగిలి క్రిందపడిపోయింది. నిజాం ఘాడు బ్రతికి బయటపడ్డాడు.

బాంబులు వేయటం నైతికమా, ఇది తీవ్రవాదమా అన్న విషయాలు పక్కన పెడితే - ఈ సన్నివేశం గురించి చదివి మళ్ళీ ఇక్కడికి రాసుకోవడానికి గల కారణం ఒక కవి.  బాంబుదాడిలో విఫలమై పోలీసుల చేతికి చిక్కిన నారాయణరావ్ గురించి వరంగల్ జైలులో శిక్షను అనుభవిస్తున్న ఉద్యమకారులకు తెలిసిందట. వారి లో వటికోట ఆళ్వార్ స్వామి, స్వామి రామానంద తీర్థ, దాశరథి కృష్ణమాచార్య, జంగారెడ్డి, బూర్గుల లాంటి వాళ్లున్నారు.  ఈ వార్త విన్న దాశరథి ఒక కవిత చెప్పాడు:

ఒక కప్పు అగ్నిరసం తాగించిన
నారాయణరావ్!
నీ హస్తం విసిరిన ’రవిగోళం’(గ్రనేడ్)
నరకాసుర మర్దనానికి
నడచిన యాదవయోధుని(కృష్ణుని)
కోదండ వినిర్గత బాణం.
నాల్గు డిసెంబరు నలభై యేడు
నారాయణరావ్!
నీలో అగ్ని సముద్రం ఉందట
నిజమేనా?
అగ్ని మనిషి!
నారాయణరావ్!

ఇవి కవితలో ని కొన్ని పంక్తులు మాత్రమే! అసలు దాశరథి చెప్పిన కవిత ఇంకా చాలా పెద్దదట.. కానీ ఆయన ఈ అనుభవాన్ని గ్రంథస్తం చేసే సరికి ది మాత్రమే గుర్తుందట.

దీని literary value ఎంతో నాకు తెలియదు కానీ (frankly, I dont care)... నన్నాకర్షించినది, మళ్ళీ ఆ సందర్భం. ఎవరు చెప్పారు కవితలు కడుపు నిండిన సోమరుల రసాస్వాదన సాధనాలని? యేళ్లు గడిచిపోయినాక, ఉద్యమంతో ఏ సంబంధం లేకపోయినా, చదువుతున్నప్పుడు వొంటి మీద రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటున్నాయ్.  మరి ఈ దాశరథి అప్పట్లో తన సహచరులనూ, ఆ కాలపు యువతనూ ఎంతగా ప్రభావితం చేసుంటాడో!!

గండ్రగొడ్డళ్ళు దొరికే గంధర్వలోకాలెక్కడ!

"ఓ జిజీవిషా! నీవు మాత్రం వర్థిల్లు, తెరచాపా తెగిపో, కెరటాల్లారా! ఉగ్ర రూపాలు ధరించండి, కుక్కల్లా నడవకండి... గాలీ! గాలివానల్ని పిలువ్. ఓ తీరమా! దూరమైపో, పడవా! పగిలిపో."

"సముద్రాలెక్కడ ఆకాశాన్ని పిడికిళ్ళతో పొడుస్తుంటాయో అక్కడికే పోతాను; తుఫానులతో స్నేహం చేస్తాను సింహాల సౌందర్యాన్నే ఉపాసిస్తాను. నా ప్రాణాలక్కడే పారేస్తాను..."

"నేనెక్కడున్నానని వెదుకుతుందీ లోకం! నిషాలన్నీ విడిచిపెట్టి ఇప్పుడు ఏ నిషాలో ఉన్నానో ఎలా తెలుసుకుంటుంది - జేబులో ఎ జ్ఞాపకాలు వేసుకువచ్చానో ఎవరికి తెలుసు? ఏ రాళ్ళకుటుంబాల్లో గుండె రెండుచేతుల్తో పుచ్చుకుని కన్నీటి బిందువులకోసం భిక్షాటన్ చేస్తున్నానో ఎవరికి తెలుసు -"

"నీ బాణానికి గురి ఎవరో శత్రువు నా బాణానికి గురి ఏదో హృదయం; గాలి వాలు తెలిసి ఎగిరిపడే పక్షివి నీవు గాలి కూడా భయపడే గమ్యం కోసం రగిలే పక్షిని నేను-"

ప్రతిభ అనే నేరం చేస్తే మీరు క్షమించరని నాకు తెలుసు కానీ నేను పుట్టేముందు నిర్దోషివి గా పుట్టమని నాకెవ్వరు చెప్పారు? దొరికిన నాలుగు సెకండ్లే జేబుల్లో వేసుకుని పోయే మీరెంత మంచివారు, కాలాన్నే మార్చాలని ఖడ్గమై ఇంకా ఊపిరి పీలుస్తున్న నేనెంత చెడ్డవాడ్ని - సిగ్గువిడిచి ఏకాకినని చెప్పుకోకు ఒక్క కన్నీటి బిందువు కూడా భిక్ష వెయ్యరు నీకు; గండ్రగొడ్డళ్ళు దొరికే గంధర్వలోకాలెక్కడున్నాయో వెతుక్కో మనిషికి ఒక యుగాన్నయినా ఇస్తావు-

                                                              ~శేషేంద్ర, సముద్రం నాపేరు                                                                                                                                                                    

పదం పదం, పేజీ పేజీ చదివేకొద్దీ నీ మీద నే మొదటిసారి లీలా మాత్రం గా ఏర్పరచుకున్న భావాన్ని బలపరుస్తున్నావ్ .  నిజం గానే నువ్వు నేనడక్కుండానే నా పాటలు పాడుతున్నావ్!! నా లాంటి వారెందరివో!!

కోయిల పాటలూ సెలయేళ్ల చప్పుళ్ళూ పువ్వుల పరిమళాలూ ఎన్నిరోజులని ఆస్వాదిస్తాం?

ఋతువులు మారుతై, సెలయేళ్ళు ఎండుతై, పువ్వులు వాడుతై, పాటలు ఆగుతై

కానీ శేషేన్! ఋతువులను సవాలు చేసి సెలయేళ్లను శివాలెత్తించి పూలను తూటాలుగా మలిచి
నీలోని ప్రపంచం కోసం, ప్రపంచంలోని నీకోసం నువ్ పాడిన ఈ యుద్ధపు పాటలు మటుకు ఇలాగే నన్నున్మత్తుడ్ని చేస్తుంటాయ్!!  

 

ఓ గీతికా! విను-

ఓ గీతికా! విను-

ఏ పుణ్యం చేసుకున్నానో ఉల్కలా వచ్చిన

ఒక్క క్షణం కాంతిలో

జీవన కఠోర సత్యదర్శనం చేసుకుంటున్నాను;

నీ మోహినీత్వం తో నన్ను మోసం చెయ్యకు

నా అపూర్వ సంపదలాంటి ఈ క్షణాల్ని దొంగిలించుకునిపోకు,

నా బాధల్ని మరిచిపోనీకు.

మరిచిపోతే, నాచేత బద్దలుకావలసినవన్నీ క్షేమంగా ఉండిపోతాయ్

హేయ్! పువ్వులూ పక్షులూ! మీ గొంతులు కట్టి పెట్టండి

నా తుపాకీ నన్ను తీసుకోనీండి

అసహ్యతను సహిస్తూ నిద్రిస్తున్న మనస్సుల్ని మేల్కొల్పనీండి వాటిని భయంకర 

ఝంఝామారుతాలుగా మార్చనీండి

ద్వేషించే విద్య నేర్పనీండి

ద్వేషించడం ఎంత పవిత్ర వస్తువో బోధించనీండి; ద్వేషించడానికి 

కావలసిన స్పృహని నా రక్తం తో దానం చెయ్యనీండి -

గాలిలో ఉన్నా కాగితాలెక్కినా ఈ మాటలు వాళ్ళలో అగ్నిపర్వతాలు నాటనీండి

.

.

.

                                                             ~ నా దేశం, నా ప్రజలు; మహాకవి శేషేంద్ర.

నూరుకోట్ల నడిచే కళేబరాల్లోకి నీ కవితల సూదులు చెక్కి *కనీసం* ద్వేషాన్నయినా రగుల్చు!

give me the worst you possess.. I will give you my best!

Come closer to me,

Push close my lovers and take the best I possess,

Yield closer and closer and give me the best you possess.

This is unfinished business with me... how is it with you?

I was chilled with the cold types and cylinder and wet paper between us.

.

.

.

I do not thank you for liking me as I am, and liking the touch of 

me... I know that it is good for you to do so.

                                               ~Walt WHitman, Leaves of Grass

Yes! Come closer to me and take the best I possess... its not all about taking, give me the worst you possess, in return, honey, I will give you my best! because it is in the similarity of our weaknesses that we sympathize with each other. Because it is in hopelessness and despair that you need me and I, you.  

Yes, I do not thank you for liking me as I am. Do I like you for what you are? or do I like you as you are? Oh well.. I like you! Isn't that enough? does it really have to come with qualifications?  What difference would it really make if some utterly random, yet meaningful cosmic game is behind me liking you? What of it?

Song of Myself: Leaves of Grass

A child said What is the grass? fetching it to me with full hands;
How could I answer the child? I do not know what it is any more than he.

.

.

.

.

.

Tenderly will I use you curling grass,
It may be you transpire from the breasts of young men,
It may be if I had known them I would have loved them,
It may be you are from old people, or from offspring taken soon out of their mothers' laps,
And here you are the mothers' laps.

.

.

.

.

.

Prodigal, you have given me love—therefore I to you give love!
O unspeakable passionate love.

Thruster holding me tight and that I hold tight!

We hurt each other as the bridegroom and the bride hurt each other.

                                                    ~ Leaves Of Grass - Walt Whitman

My first acquaintance with Walt Whitman was via Romain Rolland's book named "Life of Swami Vivekananda". Romain Rolland dedicated a complete chapter to illustrate how the West was Intellectually ready to receive Vivekananda's message. He talks about Thoreau, Emerson, Walt Whitman at length. Rolland calls them the 'forerunners' of Vivekananda. While I hate Emerson's ugly mix of Bhagavadgita and personality development, I did like Walt Whitman's poetry. I read a couple of lines and I knew that this man would continue to inspire my imagination.

Walt Whitman often amazes me with his thoughts. Though an American by birth, he is Oriental of Orientals in thought!  

(to be contd.,)

Light, my light, the world-filling light,

Light, my light, the world-filling light,

the eye-kissing light,

heart-sweetening light!

Ah, the light dances, my darling, at the center of my life;

the light strikes, my darling, the chords of my love;

the sky opens, the wind runs wild, laughter passes over the earth. -    Tagore

Where do I find that world-filling, eye-kissing and heart-sweetening Light?